Nisrîn Ehmed
Tu
dûrî…
Û Dengê te dema dibêje: ji te hezdikim, qûnaxa salekî wenda dike.
Bihna gulekê, di berbanga sibê de, min sermest û gêj dike.
weke serxweşiya maçekê ji lêvên te ye.
Tenahî, zivistana min har dike.
Himbêza te, her şev, agirekî di hinavê min de vêdixe.
Bendewarî, canê min diçilmisîne.
Lê, tîna dilê te xunaveke aramî dibarîne.
Tu dûrî…
Û Ji min dipirsin:
ma yarê te weke te bedewe?!.
Ew nizanin; canê min neynik e, bedewiya te şanî wan dike.
hêdî hedî dem derbas dibe.
Nexweşî destên xwe dirêjî min dike.
Lê sura bayê evîna te, hêviyan divejîne.
Bihna baranê min xwilmaş dike.
sawîran
tar û mar dike.
Li benda banga jiyanê me.
Ji zordariya bêdengiya te, Ji mirina sar, min rizgar
bike.
Tu dûrî…
Û bi bayê payzê re, bihna te tê.
Di aramiya kêlîkan de, pêjna te tê.
pirpirîkên bîranînan, weke te, dibêjin:
(Her ku dûr diçî, nêzîkî min dibî).
22/2/2012
اكتشاف المزيد من Kurd Online
اشترك للحصول على أحدث التدوينات المرسلة إلى بريدك الإلكتروني.






