Ronahîk Di Destê Min
De Nimêj Dike
Şoxan
ezîz

wergerandin:Zagros
osman
1
heyv peya bû
li ser şaxekî runişt
û destên xwe dan zevî
û lingê xwe dan şeva tenahiyê
2
vaye
evîndarî
li
pey xwe lingê xwe dikşîn e
di
nava gorên me re
xwe
dispêr e newqa ba
dismalkên
xwe bo tarîbûna şevê davê je
bi
wan devên ku rehên xwe berda ne erdê paqij dike
maçî
min kir û nediyar bû
3
dema
ku tu min diramîs e
ez
di xweşiyê de berfireh di bim
mîna
kortek ku kevir lê ketib e
birîn
fireh dibe
an
çavek fireh bibe
û
bi spehîbûna te diçirisîn e
di destê te de ronahîk nimêj dike
4
ezê
çilo ruwê avê bixemilînim
ku
tiliyên min bi xuîna derya alûde bûn e
5
ji
qirika asîman xîmav dirij e
çira
kayina ronahiyên xwe dikin
û
quling nikilê xwe li serê elende dixe
pepûkeke
kor vedirşe
ruhnê
serdem vedigrîn e
6
ez
ne li wê derê bûm
dema
ku tu hat
tu
li hespê ronahiya min siwar bû
mîna
siwarekî ku şeran ew westand dibû
tu
derbas dibû
avjenî
di roniyê de te dikir
li
ser sînga xwe
ez
li nameyên dildariya me pelidarim
li
bermayên te pelidarim
di
felekan de winda dibim
7
ez
pencera odê vedikim
ba
mîna tizbîkê dahat
ewrek
dibuhir e
gulîstan
koza xwe di teqîn e
û
roj xwe kil dike
bi
cilê min dileyiz e
8
ez
dildara siya dara me
xewn
xwe tazî dike
me
datîne ser destên xwe
mîna
qeyikek kaxetî
li
ser zendên te ez di xew re diçim
xilmaşiyê
di qewrînim
keşteyên
hevirmêş dibînim
û
ronahî ji peyala poşmaniyê vedixwe
9
bi
pistipista pêdeng em di axivîn
li
jora me bejna asîman
pel
ji bîrwariya ba di firiyan
mij
dest digre ser me
ji
peyala evînê me têr vexwar
em
di xwe re çûn
şevê
tovê xwe di weşand
di
hunavê me de di şewitî
em
jî şewitîn
10
ti
agir me na kewî ne
ji
bilî pistipitên şevê
li
dora me neynik xwe tazî dike
ronî
li paş derî pêdike ve
çirên
şevbuhêrkê pêdikevin
11
ewr
pelên xwe lihevdix e
bi
perê baranê nîgar bo me dikşî ne
laşên
me disincirin
dem
bihna xwe di çikand
pelên
şevê li dora sindiyana şewqê vebûn
di
dergeha heyvê de em rengîn dibin
min
gûman kir
ku
ruwê te ji dergeha rêwîtiyê xuya dike
12
vaye
ew cî bi xwe ye
me
xwe davêt himbêza wî
pencer
malikên ba nin
û
dergeh qoqeke di kenî
13
ez
berê xwe bi ku vekim
arşek
dibare
agir
bi wî xweşe
çilo
ku agirê hevdîtinê
bi
me xweşe
14
bi
mijankên xwe dergehên ba vedikim
15
mîna
boyaxa deriyê hezkirinê sirûş di qeşire
16
bîrwarî
hespên xwe kurtan dike
bo
deriyê şarezayî yê
17
li
dora me andamên şevê nerm dibin
18
gulekê
bibe û di ruwê şevê de wê biçîn e
19
dem
li ber me diqeşre
20
di
alavê de evîn distewiya
li
xwarî me dibû lehî
21
vaye
xeyal
di
şûşakê de rûniştî ye
li
ruwê me di nêre
22
di
bin baskên me de şev peya dibe
û
wate pê re peya dibin
23
evîn
delingên xwe dide ser hev
li
ser şerşefan heyv şewqên xwe dadigr e
24
di
vê kêlîkê de dilê min xembar e
dildarî
bazinên xwe pêşkêşî min dike
qevdikên
min diramîs e
25
ey
pîzot
xeyalan
ne birîn e
……
اكتشاف المزيد من Kurd Online
اشترك للحصول على أحدث التدوينات المرسلة إلى بريدك الإلكتروني.






