لماذا تتكرر مآسي الشعب الكوردي؟

الاخوات والاخوة الأعزاء تحياتي لكم

إن المأساة التي يتعرض لها شعبنا الكوردي اليوم في غرب كوردستان هي نفس المأساة التي واجهها شعبنا من قبل في عفرين وسريكانيه وگري سپي وحلبجه والانفال وتشريد الأيزيديين في شنگال والفيليين والبارزانيين وغيرهم، حيث يتم تنفيذ هذه المآسي بموجب الاجماع الدولي على أن لا يكون أي وجود مستقل للكورد وكوردستان هذا الإجماع الدولي الخبيث لا تزال الدول الكبرى تعمل بموجبه منذ اتفاقية سايكس بيكو 1916 ومعاهدة لوزان 1923 ومؤتمر طهران 1943.

لقد كان اجتماع باريس في السادس من هذا الشهر 6-1-2026 فيما بين امريكا واسرائيل وتركيا وسوريا من أجل منح الجنوب السوري للنفوذ الإسرائيلي (الجولان وجبل الدروز) ومن أجل إرضاء تركيا تم منحها التصرف بالشمال السوري (غرب كوردستان) حيث كان هذا الإتفاق يكرر الخيانة والغدر والاجماع الدولي الذي تم في اتفاقية الجزائر فيما بين صدام حسين وشاه ايران في العام 1975 حيث اتفقا على تثبيت مناطق نفوذهما في شرق وجنوب كوردستان وبالتالي القضاء على الثورة الكوردية بقيادة الجنرال مصطفى البارزاني.

فالجنرال مصطفى البارزاني كان القائد الكوردي الكبير الذي أقام علاقات كوردستانية ودولية لم يشاهدها الشعب الكوردي من قبل وجعل من جنوب كوردستان قلعة للصمود الكوردي، ويعود ذلك للشخصية الأسطورية للجنرال مصطفى البارزاني، ولكن مع كل عظمة وهيبة الجنرال بارزاني إلا أن أعداء الشعب الكوردي اجتمعوا بمدينة الجزائر عام 1975 وقضوا على الثورة الكوردية في جنوب كوردستان بالضبط كما قرر أعداء الشعب الكورد في اجتماع باريس في بداية هذا الشهر القضاء على الثورة الكوردية في غرب كوردستان.

بالرغم من أن الجنرال بارزاني حاول تغيير سياسة العدو مع كل ما كان يتمتع به من سيطرة على الداخل الكوردستاني والسياسة الدولية إلا إنه فشل في تغيير سياسة العدو، كما إني لا أجد اليوم من هو بمستوى قوة الجنرال بارزاني ليقوم بمحاولة أخرى من أجل تغيير سياسة العدو، ولمعرفتي الشخصية بالجنرال بارزاني وبقيادات الأحزاب الكوردية في جميع أجزاء كوردستان فإني أجزم لو قمنا بجمع القيادات الكوردية اليوم في شخص واحد فلن يصلوا إلى 1% من قوة وكاريزما الجنرال بارزاني على الاطلاق.

إن عدم وجود قيادة قوية تجمع الشعب الكوردي كله كما جمعها الجنرال بارزاني لذلك على الشعب الكوردي النضال من أجل وضع خطة بديلة وخارطة طريق من أجل استقلال كوردستان حتى لا تذهب التضحيات سدى ككل مرة.

إني لا ألوم العدو لأنه يعمل من أجل مصالحه، فالعدو هو عدو ولن يتغير أبدا بل ألوم القيادات الكوردية الذين تسرهم الإبتسامات والكلمات الجميلة من قادة الدول الكبرى والذين لا يحركون ساكنا حينما يكون الكورد بحاجتهم، نعم إني ألوم القيادات الكوردية التي لم تناضل كما ناضل القائد الكوبي فيديل كاسترو الذي قام بثورة كوبية شيوعية (مع إني لست من أنصار الشيوعية)، وخلال خمسة أعوام فقط، أقام نظاما شيوعيا في جزيرة كوبا التي تقع جغرافيا في قلب أمريكا أقوى وأكبر دولة رأسمالية في العالم وبدون أن يقيم وزنا لأية ابتسامات وكلام جميل، وإذا قيل لأحدهم هل من الممكن إقامة نظام شيوعي على بعد بضعة أميال من الولايات المتحدة منبع الرأسمالية؟ فالجواب يكون: هذا خيال ومن المستحيل تحقيقه، ولكن الإرادة الحرة لكاسترو حققت المستحيل، وهذا ما أردته للشعب الكوردي أن ينهض ويكسر الحواجز والمخاوف النفسية التي زرعتها القيادات الكوردية الحزبية في أن استقلال كوردستان مستحيل، فلا شئ مستحيل أمام الإرادة الحرة.

إن الثورة الكوردية مستمرة منذ القرن الماضي والذي قبله وأعتقد إنها ستستمر لعدة قرون أخرى فيما إذا استمرت القيادات الكوردية على سياستها الحالية في الدوران حول نفسها محاولة اللحاق بخيالها والإقتناع بالابتسامات والكلام الجميل لقادة العالم، لذا على الشعب الكوردي أن يرفض سياسة ومطالب الأحزاب الكوردية التي لا تزيد عن مطالب مخاتير وأغوات أيام زمان، والحل يكمن في وضع استرتيجية لتحرير كوردستان.

فالثورة التي تستمر قرونا لا بد إنها، وبلا أدنى شك، تقوم على تلبية مصالح الدول التي تحتل كوردستان وليس من أجل تلبية مصالح الشعب الكوردي على الإطلاق.

لأن الثورة تعني استمرار الحروب وقتل ابناء الشعب الكوردي وحرق مدنه وقراه ومن يتبق يعيش فقيرا وبدون تعليم وخدمات مناسبة مما يؤدي إلى التخلف الاجتماعي والاقتصادي والثقافي والعلمي، بينما الدول التي تحتل كوردستان تقوم بمشاريعها الاقتصادية وتعيش بغنى ووفرة وتتقدم اجتماعيا واقتصاديا وثقافيا وعلميا. ومن هنا أقول أن الثورة التي تستمر قرونا فهي في مصلحة العدو وليست في مصلحة الكورد أبدا.

وأكرر مرة أخرى من أجل ايجاد حل نهائي والخروج من دوامة المآسي، فهناك طريقان للشعب الكوردي ولا ثالث لهما:

الطريق الأول: أن تتوقف الثورات الكوردية التي لم تكن في يوم من الأيام أكثر من ورقة بيد عدو ليستعملها ضد عدو آخر، وحينما تنتهي حاجة العدو لوجود الثورة الكوردية فيعقدون اجتماعات الخيانة والغدر كما جرى في اجتماع الجزائر واجتماع باريس، وخوفي الكبير الآن على مستقبل الفيدرالية الكوردية في جنوب كوردستان فيما إذا إنتهى زمن البعبع الايراني الاسلامي الشيعي ستنعقد اتفاقية جديدة كإتفاقية الجزائر وخاصة فيما إذا عاد ابن شاه ايران إلى الحكم في ايران، عندها لن يحتاج العدو لوجود الفيدرالية الكوردية، وسيوقع ابن الشاه اتفاقية جزائر ثانية بالنيابة عن والده الذي وقع على اتفاقية الجزائر الأولى عام 1975.

الطريق الثاني: وضع استراتيجية قومية كوردية من أجل تحرير كوردستان وبدون فلسفات وايديولوجيات المتمثلة بشعارات التآخي والديمقراطية والمشاركة في برلمانات العدو وأخوة الشعوب وغيرها من ترهات الشعارات التي تعطي شهادات حسن سلوك للعدو ببلاش بالرغم من ارتكابه عمليات الابادة الجماعية والتغيير الديموغرافي لكوردستان بشكل مستمر، حيث أن هذه الشعارات لم يكن لها أية علاقة بإستقلال كوردستان فحسب بل إنها شعارات تم بث سمومها من أجل القضاء على فكرة استقلال كوردستان.

ففي جميع الثورات في العالم حينما تقوم الثورة وتنتصر يسارع أعداءها إلى تنظيم ثورة مضادة من أجل القضاء على مكتسبات الثورة الحقيقية، بينما في كوردستان مع الأسف الشديد قامت الثورة المضادة قبل أن تقوم الثورة الحقيقية من أجل استقلال كوردستان، وإن شعارات التآخي والديمقراطية والمشاركة في برلمانات العدو وأخوة الشعوب ليست سوى بعض سموم الثورة المضادة، والشباب الكوردي يستشهدون من أجل استقلال كوردستان بينما بالحقيقة يستشهدون من أجل منع قيام ثورة إستقلال كوردستان بدون أن يدروا، ولذلك الـ 70 مليون كوردي ليس لهم وزن ريشة في السياسة الدولية لأنه يضحي من أجل انتصار الثورة المضادة.

عاشت كوردستان دولة مستقلة

Çima trajediyên gelê Kurd dubare dibin?

Heval û birayên hêja, silavê min ji we re.

Trajediya ku îro gelê me yê Kurd li Rojavayê Kurdistanê dide ber, eynî trajediya ku berê gelê me li Efrînê, Serêkaniyê, Girê Spî, Helebceyê, Enfalê û belavbûna Êzidiyan li Şengalê û ên Felî û Barzanî û hwd, rû bi rû maye. Ev trajedî bi peymaneke navneteweyî ya ku tu hebûnê serbixwe ji Kurd û Kurdistanê re nade, têne pêk anîn. Ev peymana navneteweyî ya xirab, hê jî ji aliyê dewletên mezin ve ji Peymana Saykes-Pîko ya 1916-an, Peymana Lozanê ya 1923-an û Konferansa Tehranê ya 1943-an ve tê meşandin.

Civîna Parîsê ya 6ê vê mehê (6-1-2026) di navbera Dewletên Yekbûyî, Îsraîl, Tirkiye û Sûriyê de, ji bo dayîna başûrê Sûriyê di bin bandora Îsraîlê (Golan û Çiyayê Dûrîz) û ji bo razîbûna Tirkiyeyê jî dayîna bakurê Sûriyê (Rojavayê Kurdistanê) di destê wê de hiştin bû. Ev peyman, xayînî, bêbextî û peymana navneteweyî ya ku di Peymana Cezayirê ya 1975an di navbera Seddam Huseyn û Şahê Îranê de hatibû kirin dubare dikir. Li wê derê, ew li ser saxkirina deverên bandora xwe yên li Rojhilat û Başûrê Kurdistanê li hev kirin, û bi vê yekê şoreşa kurdî ya bi serokatiya General Mustafa Barzanî hilweşandin.

General Mustafa Barzanî, serokê mezin ê kurd bû ku têkilî û peymanên kurdî û navneteweyî saz kir ku gelê Kurd berê nedîtibûn. Wî Başûrê Kurdistanê kir birceke berxwedana kurdî. Ev jî ji ber kesayetiya mîtolojîk ya General Mustafa Barzanî bû. Lê digel mezinahî û heybetê wî jî, dijminên gelê Kurd di sala 1975an de li bajarê Cezayirê civiyan û şoreşa kurdî ya Başûrê Kurdistanê hilweşandin. Her wekî ku dijminên gelê Kurd di civîna Parîsê ya destpêka vê mehê de biryar dan ku şoreşa kurdî ya Rojavayê Kurdistanê jî hilweşînin.

Her çiqas General Barzanî bi hemû desthilatdariya xwe ya li Kurdistanê û siyaseta navneteweyî hewl da ku siyaseta dijmin biguherîne jî, nikaribû. Û ez îro kesekî bi hêz û karîzmaya wî nabînim ku dîsa hewl bide. Ez bi General Barzanî û serokên partiyên kurd li hemû beşên Kurdistanê nas dikim û ez bawerim ku heke me hemû serokên kurdî yên îro tevlihev bike, ew ê bigihîjin 1%ê hêz û karîzmaya General Barzanî jî nebin.

Ji ber kêmasiya serokatiyeke bihêz ku hemû gelê Kurd wekî General Barzanî bi hev bike, divê gelê Kurd ji bo danîna plansaziyeke alternatîf û rênameyek ji bo serxwebûna Kurdistanê têkoşînê bike da ku wekî her car fedakariyên xwe winda nekin.

Ez dijmin nabêjim, ji ber ku ew ji bo menfeyên xwe dixebite. Dijmin dijmin e û tu carî naguhere. Lê ez serokên kurd ên ku ji bişirên xweş û gotinên bedew ên serokên dewletên mezin kêf dibin û dema Kurd bi wan re hewce ne, tiştekî nakin, rexne dikim. Erê, ez rexne dikim serokên kurd ên ku wekî serokê Kuba Fidel Castro têkoşîn nekirin. Castro şoreşek komunîst li Kuba pêk anî (her çiqas ez alîgirê komunîzmê nebim jî) û di nav pênc salan de, li girava Kuba, ku ji aliyê erdnîgarî ve di dilê Amerîkaya kapîtalîst a herî mezin û bihêz de ye, pergaleke komunîst ava kir, bêyî ku bala xwe bide bişir û gotinên xweş. Û heke ji kesekî re bê gotin “Gelo mimkûn e ku pergaleke komunîst li çend kîlometreyan Dewletên Yekbûyî, welatê bavê kapîtalîzmê, were ava kirin?”, bersiv ew e: “Ev xeyal e û nayê kirin”. Lê viyana azad a Castro tiştê nemimkin pêk anî. Ev ew bû ku ez ji gelê Kurd dixwazim: ku rabe û asteng û tirsên derûnî yên ku serokên kurd ên partîgir di dilê gel de çandin ku “serxwebûna Kurdistanê nemimkin e”, bişikîne. Tiştekî li ber viyana azad nemimkin e.

Şoreşa kurdî ji sedsala borî û ya berê ve dewam dike û ez bawerim ku dê çend sedsalan din jî bidome, heke serokên kurd li gorî siyaseta xwe ya niha ya zivêrkerî û peyrewtiya xeyalên xwe û qebûlkirina bişir û gotinên xweş ên serokên cîhanê berdewam bikin. Ji ber vê yekê, divê gelê Kurd siyaset û xwestekên partiyên kurd ên ku ji xwestekên mixtar û ağayan ên dema borî zêdetir nakin, red bike. Çare di plansaziya azadiya Kurdistanê de ye.

Şoreşeke ku sedsalan bidome, bêguman ji bo bicihanîna menfeyên dewletên dagîrker ên Kurdistanê ye, ne ji bo menfeyên gelê Kurd.

Ji ber ku şoreş, domandina şeran, kuştinên kurên Kurd û şewitandina bajar û gundên wan e. Û yên ku dimînin, jiyaneke feqîr û bê perwerde û xizmetên guncaw dijîn, ku bêyî pêşketina civakî, aborî, çandî û zanistî dibe. Lê dewletên dagîrker projeyên aborî yên xwe didomînin û di zengînî û zêdehî de dijîn û pêş diçin. Ji ber vê yekê, ez dibêjim ku şoreşeke ku sedsalan bidome, li gorî menfeyên dijmin e, ne ya Kurdan.

Careke din jî dibêjim: Ji bo çareseriyeke dawî û derketina ji gera trajediyan, gelê Kurd du rêyan hene, sêyem tune:

Rêya yekem: Ku şoreşên kurdî rawestin. Ev şoreş tu carî ji kaxezeke di destê dijmin de ji bo dijminekî din ne zêdetir bûn. Dema pêdiviya dijmin bi hebûna şoreşa kurdî bi dawî dibe, ew civînên xayîn û bêbextiyê dikin, wekî ku di civîna Cezayirê û Parîsê de çêbû. Tirsê mezin ê min niha li pêşeroja federaliya kurdî ya Başûrê Kurdistanê ye. Heke dema îslamê şîî yê Îranî bi dawî bibe, dê peymaneke nû, wekî Peymana Cezayirê, were kirin. Bi taybetî heke kurê Şahê Îranê vegere ser destê, wê demê dê pêdiviya dijmin bi federaliya kurdî nemîne, û kurê Şah ê Peymana Cezayirê ya duyemin ê di navbera xwe û bavê xwe (ku yekem peyman îmze kir) de îmze bike.

Rêya duyem: Plansaziyeke neteweyî ji bo azadîya Kurdistanê bêye danîn, bê felsefe û îdeolojî yên ku di şandiyên “hevpeymanî, demokrasî, beşdarbûna parlemanên dijmin û birayatiya gelan” de têne xuyang kirin. Ev şandî, ku li dijmin re şehadetnameyên “başbûnê” belaş didin her çiqas wî komkujî û guhertina nifûsa Kurdistanê berdewam bike jî, ti têkiliyê bi serxwebûna Kurdistanê re nîne. Balkêş, ev şandî toks in ji bo hilweşandina ramana serxwebûna Kurdistanê.

Di hemû şoreşên cîhanê de, dema şoreş pêk tê û serketî dibe, dijminên wê yekser şoreşeke dijber organîze dikin da ku mîratên şoreşa rastîn hilweşînin. Lê mixabin li Kurdistanê, şoreşa dijber berî şoreşa rastîn a serxwebûna Kurdistanê hat organîze kirin. Û şandiyên “hevpeymanî, demokrasî, beşdarbûna parlemanên dijmin û birayatiya gelan” hinek ji toksên şoreşa dijber in. Ciwanên kurd ji bo serxwebûna Kurdistanê dibin şehîd, lê bi rastî ji bo berxwe danîna şoreşa serxwebûna Kurdistanê dibin şehîd bêyî ku bizanibin. Ji ber vê yekê 70 milyon kurd di siyaseta navneteweyî de hêja naxin, ji ber ku ew ji bo serkeftina şoreşa dijber fedakarî dikin.

Bijî Kurdistan û serxwebûna wê!

چۆن تراژیدیاکانی گەلی کورد دەهەڵکەوتەوە؟

خزم و خۆش و براکانی گرنگ، سڵاوی من بۆ ئێوە

تراژیدیاکەی ئەمڕۆ گەلی کورد لە ڕۆژاوای کوردستان تووشی دەبێت، هەمان تراژیدیایە کە پێشتر گەلی کورد لە عەفرین، سەرەکانێ، گری سپی، حەلەبجە، ئەنفال، کۆچپێکردنی ئێزیدییەکانی شنگال، فیلی و بارزانییەکان و… تووشیان بووە. ئەم تراژیدیایانە لە ژێر کۆبونەوەی نێونەتەوەییدا جێبەجێ دەکرێن کە بڕیاریاندا بوونی سەربەخۆی کورد و کوردستان نەبێت. ئەم کۆبونەوە نێونەتەوەییە تاریکە لە ڕێکەوتنامەی سایکس-پیکۆی ١٩١٦، پەیمانی لۆزان لە ١٩٢٣ و کۆنگرەی تاران لە ١٩٤٣ەوە وردە وردە کاری پێکردووە.

کۆبوونەوەی پاریس لە ٦ی مانگی ئێستا (٦-١-٢٠٢٦) لە نێوان ئەمریکا، ئیسرائیل، تورکیا و سوریا، بۆ ئەوەی باشوری سووریا بخرێتە ژێر کاریگەری ئیسرائیل (گولان و چیای دروز) و بۆ ئاسودەکردنی تورکیا، باکوری سووریا (ڕۆژاوای کوردستان) بەخشرایە. ئەم ڕێکەوتنە دووبارەکردنەوەی خیانەت و پەیمانشکێنی و کۆبونەوەی نێونەتەوەیی بوو، وەک ڕێکەوتنامەی جەزایر لە نێوان سەددام حوسێن و شای ئێران لە ساڵی ١٩٧٥، کە بڕیاریاندا ناوچەکانی کاریگەری خۆیان لە ڕۆژهەڵات و باشوری کوردستان جێگیر بکەن و بەم شێوەیە شۆڕشی کوردی لە ژێر سەرۆکایەتی جینەڕاڵ مستەفا بارزانی ڕووخێنن.

جینەڕاڵ مستەفا بارزانی سەرکردەیەکی مەزن بوو کە پەیوەندی کوردستانی و نێونەتەوەیی دروست کرد کە گەلی کورد پێشتر نەیدەبینرا، و باشوری کوردستانی کردە قەڵایەک بۆ پێداگری کوردی. ئەمەش بەهۆی کەسایەتی ئەفسانەیی جینەڕاڵ مستەفا بارزانی بوو. بەڵام سەرەڕای مەزنایەتی و ترسی جینەڕاڵ بارزانی، دوژمنانی گەلی کورد لە ساڵی ١٩٧٥ لە شاری جەزایر کۆبوونەوە و شۆڕشی کوردی لە باشوری کوردستان ڕووخاند، هەر وەک دوژمنانی گەلی کورد لە کۆبوونەوەی پاریس لە سەرەتای ئەم مانگەدا بڕیاریاندا شۆڕشی کوردی لە ڕۆژاوای کوردستان ڕووخێنن.

سەرەڕای هەوڵەکانی جینەڕاڵ بارزانی بۆ گۆڕینی سیاسەتی دوژمەن بە هەموو ئەو دەسەڵاتەی کە لە ناوخۆی کوردستان و سیاسەتی نێونەتەوەییدا هەبوو، شکستی هێنا لە گۆڕینی سیاسەتی دوژمەن. منیش ئەمڕۆ کەسێک نابینم کە بە هێزی جینەڕاڵ بارزانی بێت بۆ ئەوەی هەوڵێکی تر بدات بۆ گۆڕینی سیاسەتی دوژمەن. بەهۆی ناسینە کەسییەکەم بە جینەڕاڵ بارزانی و سەرکردەکانی پارتییەکانی کوردی لە هەموو بەشەکانی کوردستان، دەڵێم ئەگەر سەرکردەکانی کوردی ئەمڕۆ کۆبکەینەوە و بکرێن بە یەک کەس، بە هیچ شێوەیەک ناگەنە ١٪ی هێز و کاریزمای جینەڕاڵ بارزانی.

نەبوونی سەرکردایەتییەکی بەهێز کە هەموو گەلی کورد کۆبکاتەوە وەک جینەڕاڵ بارزانی کردی، بۆیە پێویستە گەلی کورد تێکۆشان بۆ دانانی پلانێکی جێگر و ڕێگا بۆ سەربەخۆیی کوردستان، تا قوربانییەکان بەفیڕۆ نەچێت وەک هەموو جارێک.

من دوژمەن لەناوناچەم، چونکە بۆ قازانجی خۆی کاردەکات. دوژمەن دوژمەنە و هەرگیز ناگۆڕێت. بەڵکو سەرکردە کوردەکان لەناودەچەم کە پێکەنین و وشە جوانەکانی سەرکردەکانی وڵاتە گەورەکان دڵخۆشیان دەکات و کاتێک کوردەکان پێویستیان پێیەتی، هیچ ناکەن. بەڵێ، سەرکردە کوردەکان لەناودەچەم کە تێکۆشان نەکرد وەک سەرکردە کوبایی فیدێل کاسترۆ، کە شۆڕشێکی کۆمۆنیستی لە کوبا کرد (هەرچەندە من لە پشتگیران کۆمۆنیزم نیم). لە ماوەی تەنها پێنج ساڵدا، ڕژیمێکی کۆمۆنیستی لە دوورگەی کوبا دامەزراند کە جوگرافیایەکە لە ناوەڕاستی ئەمریکادایە، بەهێزترین و گەورەترین وڵاتی کاپیتالیستی جیهان، بەبێ ئەوەی گرنگی بە هیچ پێکەنینێک یان قسەیەکی جوان بدات. ئەگەر بە یەکێکیان بڵێیت: ئایا دەکرێت ڕژیمێکی کۆمۆنیستی لە دووری چەند میلێک لە ویلایەتە یەکگرتووەکان، سەرچاوەی کاپیتالیزم، دامەزرێت؟ وەڵامەکە دەبێت: ئەمە خەیاڵە و مومکین نیە بەدی بکرێت. بەڵام ویستە ئازادی فیدێل کاسترۆ مومکینەکەی کردە ڕاستی. منیش ئەمەم بوو بۆ گەلی کورد، کە هەستێت و بەربەستەکانی دەروونی و ترسەکان بشکێنێت کە سەرکردە پارتییەکانی کوردیان لە ناخی خەڵکی کردووە کە سەربەخۆیی کوردستان مومکین نیە. هیچ شتێک لەبەر ویستە ئازادەوە مومکین نیە.

شۆڕشی کوردی لە سەدەی ڕابردوو و پێشترەوە بەردەوامە، و باوەڕم وایە بۆ چەند سەدەیەکی تر بەردەوام دەبێت ئەگەر سەرکردە کوردەکان لەسەر ئەم سیاسەتی ئێستەی خۆیان بمێننەوە، کە خۆیان بە خەیاڵەکانیاندا دەخولێننەوە و پێکەنین و قسەی جوانی سەرکردەکانی جیهان قایل دەبن. بۆیە پێویستە گەلی کورد سیاسەت و داواکارییەکانی پارتییەکانی کوردی ڕەت بکاتەوە کە زیاتر لە داواکاری مەختار و ئاغاکانی سەردەمەکانی ڕابردوو نین. چارەسەر لە دانانی ئەسترەتیژییەکی ڕزگارکردنی کوردستانە.

شۆڕشێک کە بۆ چەند سەدەیەک بەردەوام بێت، بێگومان بۆ قازانجی وڵاتە داگیرکەرەکانی کوردستانە و بە هیچ شێوەیەک بۆ قازانجی گەلی کورد نییە.

چونکە شۆڕش واتە بەردەوامی شەڕ و کوشتنی منداڵانی گەلی کورد و سووتانی شار و گوندەکانی و ئەوانەی دەمێننەوە، ھەژار و بێ خوێندن و بێ خزمەتگوزاری گونجاودەژین، کە دەبێتە ھۆی پاشەکشەی کۆمەڵایەتی و ئابووری و کەلتوری و زانستی. لە کاتێکدا وڵاتە داگیرکەرەکانی کوردستان پڕۆژە ئابوورییەکانیان جێبەجێ دەکەن و دەوڵەمەند و بە فراوانی دەژین و پێش دەچن لە ڕووی کۆمەڵایەتی و ئابووری و کەلتوری و زانستییەوە. لێرەوە دەڵێم: شۆڕشێک کە بۆ چەند سەدەیەک بەردەوام بێت، لە قازانجی دوژمەنە و بە هیچ شێوەیەک لە قازانجی کورد نییە.

دووبارە دەڵێمەوە بۆ دۆزینەوەی چارەسەرێکی کۆتایی و دەرچون لە گێژاوەی تراژیدیاکان، دوو ڕێگە بەردەستە بۆ گەلی کورد و سێیەمێک نییە:

ڕێگەی یەکەم: شۆڕشە کوردییەکان بوەستێن، کە هەرگیز زیاتر لە کارتێک نەبوون لە دەستی دوژمەن بۆ بەکارهێنانیان دژی دوژمەنێکی تر. کاتێک دوژمەن پێویستی بە بوونی شۆڕشی کوردی نەما، کۆبوونەوەی خیانەت و پەیمانشکێن ئەنجام دەدەن، وەک کۆبوونەوەی جەزایر و کۆبوونەوەی پاریس. ترسێکی گەورەم هەیە لە داهاتووی فیدرالیزمی کوردی لە باشوری کوردستان، ئەگەر کاتی بوونەوەرە خەیاڵییەکەی ئێرانی شیعە ئیسلامی کۆتایی هات، ڕێکەوتنێکی نوێ دەبێت وەک ڕێکەوتنامەی جەزایر، بەتایبەتی ئەگەر کوڕی شای ئێران گەڕایەوە سەر دەسەڵات. ئەو کاتە دوژمەن پێویستی بە بوونی فیدرالیزمی کوردی نابێت و کوڕی شا ڕێکەوتننامەیەکی دووەمی جەزایر واژوو دەکات لە جێگەی باوکی، کە یەکەم ڕێکەوتنامەی جەزایری لە ساڵی ١٩٧٥ واژوو کرد.

ڕێگەی دووەم: دانانی ئەسترەتیژییەکی نەتەوەیی کوردی بۆ ڕزگارکردنی کوردستان، بەبێ فەلسەفە و ئایدۆلۆژیەکان کە لە شعارەکانی براکوژی و دیموکراسی و بەشداریکردن لە پەرلەمانەکانی دوژمەن و براکوژی گەلەکان و شتیتردا دەردەکەوێت. ئەم هەواڵانە تەنها بە خۆشەویستییەوە بەڵگەنامەی ڕەفتاری باش بۆ دوژمەن دەبەخشێت، هەرچەندە بە بەردەوامی کردارەکانی ڕەگەزکوشتن و گۆڕینی دیمۆگرافیای کوردستان ئەنجام دەدات. ئەم شعارانە هیچ پەیوەندییەکیان بە سەربەخۆیی کوردستانەوە نەبووە، بەڵکو شعارێکن کە ژەهرەکانیان بڵاوکراوەتەوە بۆ ڕووخاندنی بیرۆکەی سەربەخۆیی کوردستان.

لە هەموو شۆڕشەکانی جیهاندا، کاتێک شۆڕش ڕوو دەدات و سەرکەوتوو دەبێت، دوژمەنەکان خێرا شۆڕشێکی پێچەوانە ڕێک دەخەن بۆ ڕووخاندنی دەستکەوتەکانی شۆڕشی ڕاستەقینە. لە کوردستان بەداخەوە، شۆڕشی پێچەوانە پێش ڕوودانی شۆڕشی ڕاستەقینە بۆ سەربەخۆیی کوردستان ڕێکخرا. شعارەکانی براکوژی و دیموکراسی و بەشداریکردن لە پەرلەمانی دوژمەن و براکوژی گەلەکان، هیچ نین جگە لە هەندێک لە ژەهرەکانی شۆڕشی پێچەوانە. گەنجانی کوردیش بۆ سەربەخۆیی کوردستان شەهید دەبن، لە کاتێکدا لە ڕاستیدا بۆ ڕێگرتن لە ڕوودانی شۆڕشی سەربەخۆیی کوردستان شەهید دەبن بەبێ ئەوەی خۆیان بزانن. بۆیە ٧٠ ملیۆن کورد هیچ بارێکی لە سیاسەتی نێونەتەوەییدا نییە، چونکە بۆ سەرکەوتنی شۆڕشی پێچەوانە قوربانی دەدەن.

کوردستان زیندوو بێت وەک وڵاتێکی سەربەخۆ.